
این جاده، گرچه گاهی دچار ناهمواریها، ناملایمات، سرزنشها و کم مهریهایی هم شده است، اما تمام این جراحتها در نهایت آموزگار نیل به بلوغ بودهاند که لازمه هر رشد و تکاملی است. اکنون نهال انجمن انبوهسازان به ثمر نشسته است و حتی کسانی که روزی منتقد کاشت این درخت بودهاند، میتوانند دمی زیر سایه آن بیاسایند و از میوه شیرین آن تناول کنند و این امر ممکن نبوده، مگر با همت و اراده انسانهایی که در این میدان مبارزه، سخت جنگیدند و برای یافتن هویت فراموش شدهشان، سرنوشت را به چالش کشیدند.
پایگاه اطلاع رسانی انبوه سازان ایران در آستانه برگزاری چهارمین مجمع عمومی انجمن انبوهسازان کشور، فرصت را غنیمت شمرده و با مهندس ایرج رهبر، رئیس انجمن صنفی انبوه سازان تهران که در حال حاضر رییس هیئت مدیره کانون سراسری انبوه سازان ایران می باشدبه تحلیل فرازها و نشیب های این تشکل غیردولتی پرداخته است.
انجمن انبوهسازان، برآیند کدام اندیشه و تفکر بود که تجلی نیاز آن در این مقطع زمانی شکوفاشده است؟
شاید مهمترین دلیل وجود انجمن انبوهسازان، تغییر ماهیت فکری و اعتقادی در درون و بیرون از این مجموعه بود که میتوانست در قالب یک هویت سازمانی، ما را به بلوغ و تعالی برساند. پیش از این تشکل، نظام فکری حاکم بر انبوهسازی، محدود به ایجاد ثروت در پروژههای کوچک و متوسط بود، اما این انجمن نگاه اعضای آن را کلان، جامع و راهبردی کرده و نقش آن را در سیاستگذاری، برنامهریزی، طراحی و اجرای پروژههای خرد و کلان، پررنگتر و اثربخشتر کرده است.
انجمن به مثابه رودی از قطرههاست که میتواند انرژیاش را در مسیر اهداف متعالی دولتها هزینه کند و با یک مدیریت جامع وپویا، شتابی مضاعف به برنامههای سازنده دولت ببخشد.
آیا این قدرت بالقوه مورد تأیید و حمایت دولتها قرار گرفته است؟
در واقع نوع تعامل و ارتباط با دولتمردان، مشروعیت این نهاد مردمی را تعیین میکند. تردیدی نیست که پارادایم ذهنی مسئولان، سیاستگذاران، تصمیمسازان و تصمیمگیران کشور، ترکیبی از موافقتها و مخالفتهایی است که گاه انجمن را به فرزند دردانه و گاه به متهم ردیف اول اقتصاد کشور تبدیل میکند. تغییر و اصلاح این پارادایم ذهنی، نیازمند اطلاعرسانی دقیق، شفافسازی در اجرای پروژهها، تعامل مستمر و سازنده و رفع ابهامها و نگرانیهای بیمورد است که بخش عمدهای از رسالت و مأموریت انجمن انبوهسازان را تشکیل میدهد.
آیا در تغییر این پارادایم ذهنی موفق بودهاید؟
واقعیت این است که فارغ از شعارها، اهمیت نقش انبوهسازان در عمل، انکارناپذیر است. امروزه شکست تفکر نیوتنی در قالب قواعد قابل پیشبینی، خطی و انعطافناپذیر به سرآمده و مدیران عملگرا پذیرفتهاند که در عصر کوپرنیک سازمانی زندگی میکنند و این، یعنی دگرگونیهای پیچیده و پرشتاب به گونهای هستند که نمیتوان بدون ایجاد مدیریت و همگرایی میان تمام عناصر مولد به رقابت پرداخت. تولید با کیفیت یعنی کاهش هزینه و این امر میسر نیست، مگر با جذب نخبگان صنعتی، متخصصان با تجربه و نیروهای کارآمد که غالباً در یک انجمن و یا کانون تخصصی گرد هم میآیند و یک نهاد صنفی قدرتمند را شکل میدهند.
به عقیده ما، امروز فقط با تولید و تبادل محصول نمیتوان به مقصد رسید، بلکه باید قطار ارزشها را بر ریل محصولات به حرکت درآورد تا مشتریان و مصرفکنندگان نه تنها خود را مغبون احساس نکنند، بلکه بپذیرند که عضوی از این فرآیند رشد و توسعه هستند و سرنوشتی گره خورده با خادمان خود دارند که البته نسبت به آینده آنها بیتفاوت نیستند.
گامهای این تغییر الگوی ذهنی چه بوده است؟
در بعد سختافزار، انجمن با توان مالی قدرتمندی که دارد و اعضایی که از امکانات و تجهیزات لازم برخوردارند و هر کدام میتوانند سرمایهگذار متخصص در مدیریت و اجرای پروژههای صنعت ساختمان باشند، شایستگی خود را به مسئولان مربوطه اثبات کرده است و در نشستهای تخصصی که با مدیران ارشد وزارت مسکن و شهرسازی، شورای عالی مسکن استان تهران، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و... برگزار شد، این توان بالقوه با مشارکت در پروژههای بافت های فرسوده و ایجاد شهرکهای اقماری، پروژههای عمرانی و به ویژه ورود دربخش اجرای طرح مسکن مهر به تدریج به مرز فعالیت رسید که بیانگر مشروعیت جایگاه انبوهسازان در نزد افکار مدیران و ناظران ارشد کشور ومردم است.
سایر حوزههای فعالیت انجمن چیست؟
یکی از حوزههای مهم دیگر، در بخش نرمافزار انجمن وارائه طرحهای جامع دربخش مسکن بود. اگر بپذیریم که هنر رهبری در یافتن، پروراندن و بهرهبردن از انرژیها و فرصتهایی است که در اطراف ما وجود دارد و باید آن را تبدیل به موقعیتی طلایی کرد، در این زمینه نیز میتوان به عملکرد انجمن، امتیاز مطلوبی داد. چرا که توان خود را فقط صرف توسعه بازار و حوزه فعالیت اجرایی نکرده، بلکه در درون خود نیز اقدام به اصلاح و ارتقای سطح دانش و توسعه منابع انسانی و مدیران آینده کرده است، که دراین زمینه با ارتباط نزدیک با مراکزدانشگاهی وعلمی- تحقیقاتی توانسته موفقیتهایی را کسب نماید.
این اقدام به چه صورت انجام گرفته است؟
با ایجاد کمیسیونهای مختلف در انجمن، فعالیت خود را توسعه دادیم و در بخشهای مختلف از اعضای خود حمایت کردیم. برگزاری دورههای آموزشی تخصصی برای ارتقای دانش مدیران، تکنسینها و حتی کارگران که در نهایت منتج به اخذ مجوز تأمین آموزشگاه تخصصی ساختمان نیز شد، از جمله فعالیتهایی است که اعضا و تیمهای کاری آنان را با آخرین روشهای ساخت، مدیریت پروژه، ارزیابی و پایش عملکرد، درجهبندی مجریان و بالاخره جدیدترین مصالح و تجهیزات تولید و روشهای نوین ساخت آشنا کرد.
این فعالیتها، انجمن را تبدیل به سازمانی پویا، یادگیرنده و متخصص تبدیل کرده که میتواند بازوی مشاوره قدرتمندی برای مسئولان و سیاستگذاران باشد.
آیا این سیاست نرمافزاری با استقبال اعضا مواجه شد؟
نتیجه، بسیار مطلوب و حتی دور از انتظار بود و همین استقبال سبب شد تا ما در سایر حوزهها نیز با قدرت بیشتری گام برداریم. به عنوان مثال، احداث و برگزاری نمایشگاه دایمی محصولات ساختمان در محل انجمن-که پل ارتباطی سازندهای میان اعضا با یکدیگر و نیز با انجمن شد- و بانک اطلاعاتی شرکتها و محصولات مرتبط با صنعت ساختمان که مشمول الزامات و استانداردهای مورد تأیید بوده و از سوی انجمن و نهادهای دولتی پذیرفته شده بودند. همچنین انتشار نشریه تخصصی انجمن با هدف به روزرسانی و نشر اطلاعات و رخدادهای مهم این صنعت درقالب مقالات علمی در سطح اعضا و معرفی آخرین دستاوردها و روشهای تولید و ساخت به منظور ارتقای سطح دانایی و توانایی انبوهسازان وبرپایه همایش های بین المللی باهمکاری دانشگاههای فنی معتبرکشور..
به عنوان آخرین سوال، نگاه شما به آینده انجمن انبوهسازان تهران چگونه است؟
دیوید بوهم میگوید: "تمام جهان هستی، یک کل بخشناپذیر است، حتی اگر در مقیاسی وسیع بتوان آن را به اجزای جدا از هم قسمت کرد." ما نباید نگاهمان بخشی، جزیرهای موقت و یا کوتاهمدت باشد. ما باید جهانی بیندیشیم و خود را برای حضور در عرصههای جهانی آماده کنیم.
اگر ما را در این حریم جغرافیایی خودمان به طور کامل نپذیرند، نمیتوانیم با اعتماد به نفس کامل در آن سوی مرزها حضور جدی داشته باشیم و این یعنی به هدر رفتن یک نیروی قدرتمند که میتواند به ارزش افزوده و ثروت این مملکت بیفزاید.
آفتاب فردا درخشندهتر خواهد بود، اگر باور کنیم که میان شیفتگی به آرمانها، دانایی در قابلیتهایمان و اراده ساختنمان، شکافی ترمیمناپذیر وجود ندارد و من به این افق بیش از هر کس دیگری خوشبینم.







